Recenzja: Sony MDR-R10

Budowa i ergonomia

O biocelulozie i drzewie zelkova już było, ale wyłącznie w powierzchownym ujęciu reklamowego katalogu, natomiast do samych słuchawek dołączana była obszerna instrukcja, będąca zarazem apologią, która okazuje się mieć postać niezwykłą, jako że to oprawiona w granatowe płótno, pięknie wydana książka.
Na wstępie stoi w niej ziszczona, jak się okazuje, przepowiednia, że MDR-R10 zostały wyprodukowane z myślą o uzyskaniu najlepszych słuchawek na całe pokolenia, przy czym powoływano je do istnienia w duchu nie brania pod uwagę czyichkolwiek gustów i zachcianek, tylko kierując się ideą uczynienia dźwięku prawdziwym i naturalnym, a żeby to osiągnąć użyto najlepszych materiałów jakie tylko świat mógł zaoferować. Patrząc od tej strony – dodają autorzy – słuchawki te to instrument muzyczny, a nie przyjemnościowa zabawka, czy zwykły przedmiot użytkowy; i podobnie jak prawdziwy instrument oferują dźwięk autentyczny, nic ponad to.
Następnie przechodzi się do spraw technicznych i tu na pierwszy ogień idzie diafragma.
Czytamy o niej, że jest z naturalnych włókien produkowanych przez bakterie Acetobacter aceti; włókien o grubości zaledwie 200-400 angstremów, z których wykonuje się pierwotny biocelulozowy odlew grubości dwóch milimetrów, a następnie drogą dehydratyzacji i prasowania otrzymuje ostateczny arkusz grubości dwudziestu mikronów. Okazuje się on jako materiał na membrany nieporównanie delikatniejszy i wrażliwszy na impulsy od tradycyjnych membran z tworzyw sztucznych, przewodząc dźwięk z niezrównaną szybkością i precyzją.
Kolejna rzecz to drewniane komory głośników. „Nic ponad jednolite drewniane muszle z dwustuletniej Aizu zelkova, zaprojektowane z użyciem trójwymiarowego komputerowego systemu projektowania CAD.” – brzmią słowa pochwalnego hymnu. „Ich charakterystyka akustyczna jest niezrównana, a dźwięk zyskuje dzięki nim prawdziwie trójwymiarową postać.”
Nad mordowaniem owieczek, o którym traktuje następny ustęp, nie będę się rozwodził, przejdę od razu do nagłownego pałąka. Wykonano go ze stopu zapamiętującego kształt, dzięki czemu żadne ręczne ustawianie nie jest potrzebne, a słuchawki samoczynnie zajmują idealną pozycję na głowie słuchającego, co nie tylko wpływa na wygodę i prostotę użytkowania, ale nie pozostaje ponoć bez wpływu na jakość reprodukcji dźwiękowej.
Następnie przychodzi kolej na magnezowe zawieszenie muszli, cechujące się zdolnością absorpcji dźwięku, dzięki czemu nie mamy do czynienia z żadnym dodatkowym echem czy pogłosem zarówno od strony wewnętrznej jak zewnętrznej. Dochodzi do tego specjalnie dobrany biotechnologiczny jedwab osłaniając przetworniki od strony ucha, którego gęstość i właściwości materiałowe zapobiegają rozpraszaniu i wygaszaniu przechodzących przezeń fal dźwiękowych.
Ostatni rozdział poświęcono kablowi przyłączeniowemu. Okazuje się być wykonany z beztlenowej miedzi długokrystalicznej klasy 6N w okrywie izolacji z silikonu i osłony z naturalnego jedwabiu, zapobiegając „tak dobrze, jak to tylko możliwe” utracie przewodzonego sygnału. Zwieńczeniem tej doskonałości złocony wtyk z litego rodu, którego poza wybitnymi właściwościami elektrycznymi zaletą bardzo duża trwałość.

Tyle producent, pora na kilka słów autora.
Słuchawki są rzeczywiście bardzo wygodne, a przy tym w noszeniu lekkie i faktycznie samoczynnie się układające, aczkolwiek trzeba uważać, by pałąk wylądował dokładnie na czubku głowy i żeby uszy odpowiednio spasowały się z padami, bo te są lekko wypukłe i wymagają starannego ułożenia.
Od strony estetycznej wrażenia także są pozytywne. Muszle z drzewa zelkova wyglądają niepospolicie: zdobi je delikatna rzeźba słojów, mają przyjemnie ciepłą barwę i są miłe w dotyku. Rzuca się w oczy, że nadano im podyktowany właściwościami akustycznymi wyjątkowo kunsztowny kształt, a nie bezmyślnie uformowano w jajowate osłony.
Oprawa w jakiej R10 otrzymujemy także jest wyjątkowa. To elegancka skórzana walizka wyściełana czerwonym aksamitem, zaopatrzona w tę książkową instrukcję, płyny czyszczące do muszli i padów oraz odnośną ściereczkę. To prawdziwy głęboki japoński ukłon pod adresem przyszłego nabywcy, który zechciał w imię posiadania takich słuchawek opróżnić portfel z pokaźnej kwoty.