Słuchawkowe referencje A.D. 2018

Focal Utopia

Grado zaś mają własną, od dawna używaną.

   O wilku mowa. Znajomy wpadł, słucha ich i powiada: „ależ są wciągające”. No, owszem, mają coś w sobie. Właściwie same dobre rzeczy, suma których składa się na słuchawki niewątpliwie referencyjne. Ale referencję to kichał Michał, one przede wszystkim są zajmujące. Nie tak spokojne jak Finale, ze szczyptą podniety większą, a mniejszą otwartością.

Grają w zamkniętej przestrzeni, na co można nie zwrócić uwagi. Ta sfera jest bowiem duża, czasami wręcz ogromna, nie działa więc klaustrofobicznie. Jednakże to zawsze sala a nie otwarty przestwór. Przy jednych nagraniach rzecz niemal bez znaczenia, ale przy innych ważna. Bo nie ma zewu nieskończoności, w zamian jest dostojeństwo dźwięku. Bardziej domkniętego, wsobnego, pełnego; także cięższego, słodszego i cieplejszego.

Ta słodycz i to ciepło nie są jakieś wyraźne, niemniej dające styl pokrewny do odtwarzaczy Accuphase i też pokrewny gramofonom. Brzmienie staje się miłe, ale w żadnym razie przymilne. Potężne jest i dostojne, jak również pięknie skrojone, a ciepło i ta słodycz to tylko mały ukłon w stronę sympatii słuchacza, tak żeby nie czuł się przytłoczony tą potęgą i jej majestatyczną maestrią. By nie odniósł wrażenia zbytniej posągowości i by mu się ów posąg nie wydał zbyt spiżowy. Dlatego ciepły powiew i smak lekko słodkawy, natomiast sama postura wspaniała i obezwładniająca. Precyzja trójwymiarowych form i gęstości ich wypełnienia na miarę autentycznego wzorca, tyle że wszystko to w teatrze a nie plenerze. Po przejściu na Finale momentalnie znikają ściany, dźwięk niesie się bez ograniczeń i miesza z nieskończonym. Soprany planarnych japończyków – pomimo ogólnej ich łagodności – okazują się bardziej przenikliwe i docierające dalej, a mniej trójwymiarowe i nie tak określone, zamknięte w jakimś obrysie. Przeciwnie – obrysu wcale nie mające, całe promieniujące w przestrzeń, by się z nią ostatecznie stopić a nie się uciąć granicą. I mimo tak jawnej różnicy nie umiałem sam sobie odpowiedzieć, które do stałej obecności jako słuchacz bym wolał. Te i te były imponujące, te i  te miały zalety. Jednych i drugich słuchało się z przejęciem i bez najmniejszych zgrzytów.  Więc trudno było zdecydować, czy lepsze to mistrzowskie poczucie bliskości wewnątrz zamkniętej sfery, czy pełne rozpostarcie bez żadnych tam dla dźwięku. Na korzyść Finali przemawiał nieco większy autentyzm; na korzyść Focali nieznacznie większa łatwość przyswajania wraz z bardziej krągłym, ciepłym brzmieniem. I ten fortepian potężniejszy, o bardziej zjawiskowej postaci.

Przy teście zwykłej mowy też dało się zauważyć to lekkie poczucie zamknięcia, powodowanego (zupełnie się nie narzucającymi i jakby podświadomymi) odbiciami, a sam głos mówiącego był w sensie odczucia słuchacza zwykły, pozbawiony upiększeń. Nadzwyczajnie wszakże przekonujący, bezdyskusyjnie autentyczny. Podany stylem reportażowym, wolnym od prób upiększania pogłębianiem czy akceleracją wyraźności sopranowym podszyciem. Jedynie wszechobecne poczucie lekkiego ocieplenia i nadzwyczajna dosadność, skutkiem precyzji artykulacji. Każde słowo dźwiękowym dłutem wyryte, a sam mówiący pełen życia, operujący głosem krzepkim, donośnym i doskonale komunikatywnym. Ani sopranowo nie zniekształconym, ani basowo nie zaburzonym, tylko naturalnie wypośrodkowanym i zamkniętym w jakimś pokoju.

Trzy pary z czwórki łatwe do napędzenia.

Z kolei głosy śpiewaków nasycone i z największą dawką słodyczy w ujmującym pięknością trylu. Koloratury mieniące się, prawidłowo rozwibrowane, z tym że znów z sopranami domykającymi się co do formy, a nie wiatrem roznoszonymi.

Utwory fortepianowe to niewątpliwie najbardziej popisowy numer z repertuaru francuskiej referencji. Prawdopodobnie dlatego, że pogłos sali jest w ich przypadku ważny i same mają pudło rezonansowe, które nawet całkiem otwarte przejawia swą specyfikę. Na co nakłada się niezwykła precyzja u tych Focali artykulacji, doskonałe operowanie niższymi rejestrami (brak zatracania nawet w najniższych partiach rozdzielczości), a także brak cienkości sopranów – u Final  zwykle spokojnych, ale czasem i cienkich, a u Focali nigdy. Do czego dochodzi to lekkie ocieplenie, powodujące dźwięk przyjemny, oswojony. A jako kwintesencja te dźwięki krągłe, niespotykanie wręcz perliste, przy tym potężne, gęste. Fantastyczny to daje efekt, chociaż do równie spektakularnego Abyss dochodziły zupełnie inną drogą.

Suma tego wszystkiego okazała się specyficzna i natychmiast rozpoznawalna. Wrażenie ogromu, lecz nigdy poprzez bycie na otwartym terenie. Nieznaczne ocieplenie i niewielki dodatek słodyczy, jedynie dla nich właściwy. Dźwięk głęboki, gładki, super rozdzielczy i mocny, ale nie sztucznie pogłębiony. I także zwartość brzmienia. W teście dzwoneczków bardzo wyraźna różnica względem referencji Finala. Te z Focali cieplejsze, bardziej złociste, bardziej zgęszczone i niżej wybrzmiewające, a także bardziej wsobne (ograniczone do miejsca powstania), a te z Finali srebrzyste, dużo cieńsze i bardziej przenikliwe; bardziej też brzmieniowo złożone i bez ograniczeń promieniujące. Lecz przy tym też nie jaskrawe i bez sztucznej podniety. Inne, ale też autentyczne. Po prostu inne prawdziwe dzwonki. Więc gdyby mieć te z nagrania, bylibyśmy mądrzejsi, a tak zostajemy głupi, dwa razy oszukani. A może tylko raz?

Pokaż cały artykuł na 1 stronie

44 komentarzy w “Słuchawkowe referencje A.D. 2018

  1. Miltoniusz pisze:

    Panie Piotrze, czy wymienione słuchawki mocno odlatują Sony MDR-Z1R?

    1. Piotr Ryka pisze:

      Nie sądzę, by im w ogóle odlatywały. Według mnie to jedna liga, wnioskując na podstawie konfrontacji z AVS 2016 i tego co pamiętam z ich recenzji. Ale to oczywiście wypowiedź nieoficjalna, bo nie na podstawie dokładnego porównania.

      1. Miltoniusz pisze:

        Szkoda, że w tym Sony Polska tacy ludzie siedzą. Koszty dystrybucji i reklamy praktycznie żadne, pieniądze same pchają się do portfela, a oni śpią.
        Czy sądzi Pan, że są do zdobycia wiarygodne informacje, jak duży jest w Polsce rynek słuchawek w segmentach np. 3-5 tys, 5-10 tys itd? Może da się to jakoś oszacować? Porsche, Ferrari, Lamborghini, Bentley jakoś sobie w Polsce radzą. Jakoś, czyli świetnie. Ostatnio otwarto salon McLarena. A geniusze marketingu z Sony Polska myślą, że ich wypierdkowatych słuchawek za 10 tys. nikt nie kupi. Skandal, Panie.

        1. n pisze:

          To nie o to chodzi, że nikt nie kupi tylko ich nie interesuje sprzedaż 5 sztuk w naszym kraju :). Sony podobnie jak inni skupia się na Azji (głównie Chiny, Japonia) i potem USA. Słuchawki nawet zestrojone są pod jpop.

        2. Piotr Ryka pisze:

          Oszacować pewnie by się dało pytając Audiomagic, Q21 i MP3Store. Oczywiście z grubsza. Ale dużo mówi już samo to, że 80% całego wolumenu sprzedawanych słuchawek to bezprzewodowe. I może jeszcze uwaga – Final X sprzedało się w Polsce kilka sztuk, a we Francji ponad pięćdziesiąt…

          1. Piotr Ryka pisze:

            Ale Focal Utopii sprzedało się podobno dużo i większość bez odsłuchu. Magia nazwy działa.

  2. Patryk pisze:

    Panie Piotrze: Ja dodalbym jeszcze Final Audio X do najlepszej czolowki i wlasnie te sluchawki KUPIE ktoregos dnia, bo one czaruja. Zadne inne nie mialy dla mnie tego CZARU, tej muzykalnosci i zlota w sobie. Gdybym dodal te „X” do tych 4 tutaj: ktore wybralby pan dla siebie na zawsze??

    Trudne pytanie, prawda?

    1. Piotr Ryka pisze:

      Tak, pytanie praktycznie niejadalne. Wszystkie wymienione reprezentują ten sam poziom i nie umiałbym wybrać. Każde by mnie zadowoliły i nie zadowoliły zarazem. Mam swoje K1000 i chciałbym mieć Orfeusza oraz R10, a także Stax SR-Omega. Ale posiadanie zbyt wielu rzeczy jest szkodliwe, więc dobrze jest jak jest.

      1. Patryk pisze:

        Tak tez myslalem, ze nie ma odpowiedzi na moje pytanie. A tak przy okazji to jaka rzecz maja dla pana Final X , ktorej nie znajdziemy w zadnych innych sluchawkach?
        Chcialbym porownac pana zdanie i ocene z moim zdaniem zwiazanym z odpowiedzia na moje zadane pytanie. Jestem bardzo ciekawy odpowiedzi.

        1. Piotr Ryka pisze:

          Wyróżnikiem dla Final X jest moim zdaniem specyficzna, im tylko właściwa atmosfera muzycznego natężenia. W recenzji nazwałem to bodaj „pianą” – i jest to podobne do tego jak grają kolumny Raidho czy Avatar Audio. To coś więcej niż samo ożywanie przestrzeni; to mieszanie się przestrzeni i dźwięków. Piękna sprawa, charakterystyczna dla najwyższego mistrzostwa.

  3. Patryk pisze:

    Panie Piotrze; pieknie opisane i wlasnie z tego powodu czytam pana recenzje juz od wielu lat. Nie znam osoby, ktora potrafi opisac dzwiek takimi slowami jak pan.

    Final X opisane moimi slowami to (pozwolilem sobie na przetlumaczenie moich slow z jezyka niemieckiego na polski):

    Percepcja siły barwy i bogactwa poszczególnych tonów. Szalona dynamika w połączeniu z muzykalnością, która przytłacza, ponieważ jest tak bogata w informacje i eksplozje naturalnej i autentycznej muzyki, bliskiego kontaktu. Odbieram głos tak, jakby muzycy byli bardzo blisko przede mna, jakby śpiewali dla mnie patrzac prosto w twarz. Final X i ich dzwiek to jak prywatny koncert dla sluchacza. Cos tak pieknego to magja dzwieku.

    Nadejdzie TEN dzien na te sluchawki…..

    ….a do tej pory czaruja mnie nadal Final VI oraz Nighthawk 🙂

    1. Piotr Ryka pisze:

      Życzę więc jak najszybszego nadejścia tego dnia 🙂

  4. Alucard pisze:

    Umówiłem sie na odsłuch w którym będą brały udział Ultrasony 7, D8000, Utopie i nowe GS1000e. Prawdziwa uczta. Chciałem aby pojawiły się też PS2000e ale nie ma na to chyba szans. A więc arcyważne pytania do Ciebie Piotrze. Jako że 90% słuchanej przeze mnie muzyki to rock, jak myślisz czy te PS2000e to absolutny mus przed ostatecznym wyborem? Celuję że jeśli chodzi o rock ostateczna walka w tym porównaniu będzie między Utopiami a Ultrasone 7. No i pytanie drugie czy te dwie słuchawki Twoim zdaniem przegrywają w rocku z PS2000e?

    1. Piotr Ryka pisze:

      Według dyktatu mojego gustu i w połączeniu z moimi torami Utopie przegrywają. Ultrasonów Edition 7 słuchałem tylko na ostatnim AVS i tu się nie umiem wypowiedzieć. Mając je do rocka (i nie tylko) – były genialne, ale to było dekadę temu. Do napędzenia na pewno są od PS2000e trudniejsze w sensie doboru pozostałych składników brzmienia.

  5. Patryk pisze:

    Jak mozna zmienic sobie zdjecie? (zamiast tego z glowa i sluchawkami)

    1. Piotr Ryka pisze:

      To chyba przy logowaniu jest gdzieś zakładka na fotkę avatara. Nigdy mnie to nie interesowało, szczerze mówiąc. W razie trudności z samodzielnym działaniem mogę zapytać informatyków.

  6. miroslaw frackowiak pisze:

    Super recenzja,akurat kolega chce kupic sluchawki, wlasnie takie jak tu przedstawione,czyli referencyjne,ta recenzja akurat mu pomoze.Bedziemy mieli mozlwosc tez ich posluchac, pod koniec miesiaca w Londynie, gdzie na wystawie audio sluchawki profesjonalne sa bardzo licznie reprezentowane z roznymi wzmakami.
    Tak dla ciekawosci ,ktore z tych czterech sluchawek sa najlepsze do wokalu,saksofonu,trabka,malych skladow..

    1. Piotr Ryka pisze:

      Przy dobrej jakości nagrań Final D8000 albo Abyss (te będą mniej intymne). Chyba że preferujemy brzmienie łatwiejsze a troszkę mniej realistyczne – upiększone, to Focal Utopia. Ale to także kwestia preferencji słuchacza, całego toru itd. One wszystkie do wszystkiego się nadają. Bardzo się nadają. Bo to już taki poziom, właśnie referencyjny. Więc może ktoś właśnie będzie wolał Grado, z ich pozbawionym całkowicie piskliwości i też realistycznym, tyle że mniej nieco zróżnicowanym, bardziej jednolitym brzmieniem?

  7. Grzesiek pisze:

    Może trochę nie w temacie, ale może ktoś wie co jest wart wzmacniacz słuchawkowy w Naim Uniti 2 ?
    Dziękuję

    1. Piotr Ryka pisze:

      Naimy zwykle z Naimami, więc pewnie Headline będzie odpowiedni. Ale to tak tylko zgaduję.

      1. Grzesiek pisze:

        Pytam, bo nie mogę się doszukać różnicy między dziurką w Naimie,a dziurką w telefonie. Słuchawki Nighthawk.

        1. Piotr Ryka pisze:

          Nie znam Uniti2, natomiast Headline to bardzo dobry słuchawkowy wzmacniacz. Tym lepszy, im lepszy zasilacz Naima z nim pracuje.

  8. Patryk pisze:

    Posiadam wzmacniacz Headline + zasilacz Teddy Headline: „Dream Team”

  9. miroslaw frackowiak pisze:

    Piotrze wczoraj sluchalem pare swietnych sluchawek na wystawie w Londynie poszly dla przypomnienia STAX OO9 z ich firmy wznacniaczem,nastepnie najnowsze Focale,Meze,Sony MDR-Z1R itd. z roznymi wzmacniaczami.
    Najwieksza niespodzianka sluchawkowa to fantastyczne i najlepsze sluchawki firmy AUDEZE LCD -4Z szok bija wszystkie tu grajace i wszystkie jakie sluchalem w swoim zyciu…to jest takie przeskoczenie o 100% a nie 10% czy 30% nie bylo tylko GRADO PS2000e aby porownac, ale trzeba powiedziec ze w koncu uslyszalem prawdziwe sluchawki grajace a nie udajace granie.
    Podobne oczarowanie mialem tylko raz jak uslyszalem pierwszy raz K-1000.Tak ze musisz LCD-4Z przetestowac koniecznie,przed nimi przesluchslem tez wszystkie modele tej samej firmy i stare 2,3 i normalne 4 Audeze graly przy LCD-4Z jak gramofon „bambino” przy dzisiejszych gramofonach.

    1. Piotr Ryka pisze:

      Po takiej rekomendacji będę próbował. Dużo jeszcze, tak nawiasem, tych referencji do przetestowania zostało – Onkyo, dwie Audio-Techniki, Meze, nowe flagowce Denona i Kennertona – i pewnie jeszcze inne.

      1. Przemysław S. pisze:

        Panie Piotrze, czy będzie się można wkrótce spodziewać recenzji LCD-4z? Jeśli rzeczywiście brzmią tak fenomenalnie i być może porównywalnie/lepiej niż Sony MDR-R10, to chyba będzie trzeba wysupłać trochę grosza póki jeszcze są. Tym bardziej, że są łatwe w napędzeniu i mój Copland 215 powinien im podołać. Miłej niedzieli życzę!!!

        1. Piotr Ryka pisze:

          Tak zaraz to tej recenzji na pewno nie będzie, ale chciałbym ją urzeczywistnić jak najszybciej. Też jestem ciekaw ich brzmienia, zwłaszcza wobec absencji na AVS. Ale to nie tylko ode mnie zależy, a wcześniej inne zobowiązania trzeba wypełnić.

  10. Andrzej Pieskorski pisze:

    Miałem okazje posłuchać d8000 wpięte do chorda dave, jak dla mnie to niesamowite słuchawki, przyznam ze zbieralem szczękę z podłogi…

  11. Alucard pisze:

    Tak z innej beczki… Ciężka elektronika plus takie różne nowoczesne basowe hardkory + oczywiście ten mój rock i hard rock… Jak to widzisz Piotrze? D8000 czy PS2000e? Co do D8000 jestem pewny że dają radę. A PS2000e?

    1. Piotr Ryka pisze:

      Takę muzykę wolałbym na PS2000e albo Ultrasone Tribute 7 z Tonalium. Bas potężniejszy, atmosfera bardziej poważna. Ale jak D8000 dają radę, to można wybrać je, bo dźwięk na pewno mają najbardziej otwarty.

  12. Alucard pisze:

    Bas potężniejszy na PS2000 niż na D8000? O cholera, grubo… co ten John? 😉 Najpierw bezbasie w słuchawkach a teraz takie wyskoki? 225e to były lekkie słuchawki na basie tak jak GS1000e. Nowe PS500e są tylko takie akuratne jak na mój gust. Z grubej rury mi tu wyjechałeś 😀

    Ech te Tribute 7, fajne fajne ale coś mi mówiło „nie” jak słuchałem ich.

    1. Piotr Ryka pisze:

      Mnie też Tribute ze zwykłym kablem by nie podeszły. Słuchałem ich wczoraj porównawczo oryginalny vs Tonalium i zasadnicza jednak różnica. PS2000e to kapitalny all-rounder. Przynajmniej moim zdaniem. Wygoda mocno średnia, ale brzmienie w punkt, że tak powiem.

  13. Alucard pisze:

    Z tą wygodą to zawsze jest kwestia przyzwyczajenia, przerabiałem to przy każdych słuchawkach, prędzej czy później (no może z głowy „nie znikną”) się przyzwyczajamy.

    1. Piotr Ryka pisze:

      Niby tak, ale przejście z PS2000e na przykładowo Focal Utopia daje mocny obraz różnicy. Rozumiem rozterki przed zakupem. Sam miałbym o wiele łatwiej, mogąc bezpośrednio porównywać różne z własnym torem.

      1. Piotr Ryka pisze:

        Ale i tak bym sobie te PS2000e sprawił, bo dźwięk jednak najważniejszy.

  14. Alucard pisze:

    Czy na PS2000e da się słuchać głośno? Lubię czasem przygrzać ostro, a na PS500e i GS1000e trochę ciężko o to. To słuchawki do cichego ewentualnie średnio głośnego słuchania, ze względu na skalę dynamiki, detal i sferę sopranową. Na tych planarach od Meze i Final powinno się słuchać głośno bez problemu.

    1. Przemysław pisze:

      Na D8000 słucham muzyki często dosyć głośno i nie ma problemu z jakością brzmienia przy podkręceniu kurka nawet na „pierwszą” lub „drugą”. Grają w torze Nottingham Horizon, preamp Taga (planuję zmienić potem na Rega Aria lub Musical Fidelity), oraz DAC215.

    2. Piotr Ryka pisze:

      Słuchawki na których nie da się głośno u mnie odpadają.

  15. Alucard pisze:

    Chodzi tylko o to żeby sopran mnie nie zabijał przy głośnym słuchaniu i bas nie słabł, bo często doświadczam zmęczenia przeciążonymi, źle podanymi, źle zrobionymi, nadto wyostrzonymi sopranami. Ideałem byłyby takie płaskie, neutralne, niemęczące soprany bez podbicia, wtopione w przekaz i potężny dół ale bez pokrywania średnicy swoją masą. Chyba że to z moimi uszami jest coś nie tak, ale na moje uchu 95% słuchawek na rynku ma niepoprawny sopran. Po prostu męczą i słuchać nie mogę wtedy jak lubię, czyli głośno. Wiadomo, nie zawsze jest ochota na te głośne słuchanie, ale jak nachodzi, to potężny dół i gładki, spiłowany, liniowy sopran jest w cenie 😉

    Swoją drogą, D8000 chyba kozacko łączą się z gramofonem jako źródłem co Przmeysław? Przy komputerze też dobrze grały.

    Apropo, komputer z konwerterem HiFace Two to nie będzie za słaby transport dla PS2000e?

    1. Andrzej pisze:

      Moze Audeze lcd-3? Pasuja wedlug mnie do opisu.

    2. Piotr Ryka pisze:

      Męczące soprany w samych słuchawkach spośród tych elitarnych, drogich. to są w Ultrasone Edition 10. Nie ma wzmacniacza, który mógłby je całkowicie wyprostować – zawsze będą zbyt spiczaste i płaskie. U pozostałych są do wyregulowania torem i słuchawkowym kablem, chociaż w samych słuchawkach są oczywiście różne. Odpowiednie będą stosunkowo sopranowo umiarkowane i same z siebie trójwymiarowe Focal Utopia, Final D8000, Pioneer SE Master1, Audeze LCD-4 i 3, Beyerdynamic T1, czy Sennheiser HD 800S. Ale Grado PS2000e też, przy czym mnie akurat wydawały się najbardziej poważne, czyniące muzykę najbardziej dostojną. Tu jednak mnożenie liter na internetowym papierze nie pomoże – samemu trzeba posłuchać. I druga rzecz – zadbać o cały tor, bo on tak samo jest ważny.

    3. Przemysław pisze:

      Przy komputerze też grały bez zarzutu i przy głośnym graniu basu jest odpowiednio dużo, a soprany nie kłują w uszy nawet przy utworach typowo skrzypcowych, czy wiolonczelowych (podobnych chociażby do tego: https://www.youtube.com/watch?v=rq67EyZ9t-A).

      Brzmienie z gramofonem jest bardzo klasowe, co stwierdziła również osoba, od której kupowałem ten sprzęt. Stwierdziła, że nie przypuszczała, iż Nottingham może brzmieć aż tak dobrze (sama używała chyba LUXMANA L-550AX lub jakiegoś droższego modelu). Jej Fostexy TH-900 brzmiały przy D8000 w moim torze strasznie jasno, wręcz odczuwałem kłucie w uszach w jazzie, Focale Eleary były pozbawione życia… a jeszcze w miarę dobrze słuchało się ciemnych Nighthawków z oryginalnym kablem.

      W pewnej chwili omawialiśmy ich świetne brzmienie nawet wtedy, gdy grały położone na kanapie, a ich dźwięk nawet wówczas był bardzo klasowy. Jednak tak jak wspomina Pan Piotr, najlepiej jest dokonać przed dokonaniem zakupu odsłuchu wybranych modeli słuchawek. Życzę udanego weekendu majowego!

  16. Alucard pisze:

    Tor jest PC/HiFace Two, kable analogi i cyfrowe od majkela, wzmacniacz Headonic i DAC Qutest,(GS1000e, PS500e, DT150) na razie innego nie będzie.

    LCD3 to chyba nie będą słuchawki klasy D8000, słyszałem kiedyś dwójki, nie ta półka totalnie. Nie wiem ile lepsze są trójki od dwójek.

    Te słuchanie będzie musiało poczekać na razie, jeżdżenie teraz po Polsce nie wchodzi w grę, już na pewno nie do Warszawy. Może za jakiś miesiąc.

    1. Piotr Ryka pisze:

      Co nagle, to po diable.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

sennheiser-momentum-true-wireless
© HiFi Philosophy