Recenzja: Audio-Technica ATH-ADX7000

Technika audio

    Do tego grudnia flagowymi pozostawały opisane jeszcze w połowie 2019 Audio-Technica ATH-ADX5000, których wygląd i wsad technologiczny znamionują wysoki stopień pokrewieństwa względem opisywanych. Nie są zatem tytułowe ATH-ADX7000 całkowicie nowym pomysłem, jakimś nowatorskim od podstaw rozwiązaniem technicznym, są jedynie i aż rozwinięciem dawnego – wygląd zewnętrzny tak zbliżony, że nietrudno pomylić. Pałąki całkiem identyczne, jeśli nie liczyć tego, że prowadnice u nowych flagowych są cieńsze i z twardszego metalu, co daje bardziej ażurowy wygląd i wizualnie lżejszą konstrukcję, de facto jednak cięższą. Brak przy tym, analogicznie jak poprzednio, nagłownej opaski, głowa oprze się bezpośrednio o dwa centymetrowej szerokości łukowe profile okryte czarnym welurem. A tak naprawdę prawie nie oprze – boczny napór okrągłych padów z aksamitu lub Alcantary (obie wersje w zestawie, aksamitna wyborem firmowym) pomimo braku czucia nadmiernego uścisku utrzymuje słuchawki w pewnym osadzeniu na głowie niemalże bez pomocy podparcia pałąka.

     Posłuchajmy przez chwilę opisów producenta

W odróżnieniu od konstrukcji zamkniętych czy półotwartych, model ATH-ADX7000 został opracowany w duchu koncepcji True Open-Air Audio (TOA). Rozwiązanie to umożliwia nieskrępowany przepływ powietrza przez obudowy przetworników elektroakustycznych, co skutkuje redukcją ciśnienia wewnętrznego oraz minimalizacją niepożądanych rezonansów. W efekcie użytkownik otrzymuje brzmienie czyste i naturalne, a odsłuch pozostaje komfortowy nawet podczas wielogodzinnych sesji.

Fundamentem doskonałości modelu ATH-ADX7000 jest rewolucyjna technologia HXDT (High-Concentricity X Dynamic Transducer). Opiera się ona na zaawansowanych metodach formowania i dopasowywania, które zapewniają idealną synergię pracy membrany, odgrody, magnesu oraz cewki drgającej. Precyzja osadzenia poszczególnych elementów jest imponująca, osiągając dokładność rzędu ±0,02 mm, co stanowi wynik wielokroć lepszy niż w przypadku konwencjonalnych konstrukcji.

Tak rygorystyczne spasowanie jest kluczem do uwolnienia pełnego potencjału otwartej konstrukcji modelu ATH-ADX7000, umożliwia płynny i spójny ruch membrany, co przekłada się na błyskawiczną reakcję na impulsy, większą szczegółowość oraz nieskazitelną czystość dźwięku. Dzięki optymalizacji transferu energii w układzie magnetycznym technologia HXDT gwarantuje brzmienie o wysokiej dynamice i wierności.

Udoskonalona cewka drgająca przetwornika, charakteryzująca się wysoką impedancją (490 omów), zwiększa siłę mechaniczną układu bez niepotrzebnego zwiększania jego masy. Następstwem tego rozwiązania są bardziej wyraziste i kontrolowane basy, szerszy zakres dynamiki oraz wyjątkowa krystaliczność dźwięku w całym spektrum przetwarzanych częstotliwości.

     Powracając do różnic względem poprzedniego flagowca. Pewne różnice można dostrzec odnośnie samych muszli, które w najnowszych „siedmiotysiączkach” mają aż osiem w miejsce sześciu szprosów podtrzymujących konstrukcję z kołyską cewki o zauważalnie zmniejszonej średnicy. To zmniejszenie mogło zaistnieć dzięki wzmacnianiu i skupianiu pola magnetycznego permedurowym jarzmem, a równocześnie membrana z folii PET (politereftalan etylenu) wciąż imponuje rozpiętością aż ø58 mm, wyjątkowo jak na konstrukcję dynamiczną dużą. Wraz z ilością tych szprosów urosła z 270 do 330 g waga całości bez okablowania, równolegle wrosła też transparentność akustyczna, bo pod ażurem maskownicy widzimy cieńsze szprosy i mniej obszerny krążek centralny. Zwężono również okalającą magnezową ramę (z najlepszego więc pochłaniacza wibracji), dźwięk propaguje teraz swobodniej i jest lepiej kontrolowany. Przyrosła też z 420 na 490 Ω impedancja, a czułość pozostała niezmieniona, wciąż opiewając na 100 dB.

   – I oto mamy w Audio-Technica ATH-ADX7000 jedne z bardzo nielicznych teraz popisowych słuchawek z wysoką impedancją – Sennheiser HD800 i HD800S, ZMF Atrium i Vérité oraz dwie pierwsze wersje Beyerdynamic T1 są pod tym względem rodziną.

    Technologicznym filarem akcentowana przez producenta technologia High-Concentricity X Dynamic Transducer, o której należy dodać, że nie tylko zapewnia wyjątkową harmonię współpracy membrany, odgrody, magnesu i cewki, ale też oferuje pietystyczną dokładność uformowania membrany.

    Pomimo wzrostu wagi słuchawki są leciutkie, niemal ich nie znać na głowie. Wyposażono je, jak już mówiłem, w nową odmianę padów: do optymalnych we flagowcu wcześniejszym z Alcantary doszlusowały nowe z aksamitu – i te producent instaluje jako opcję z wyboru, albowiem dawać mają trafniejsze tonalnie, bardziej napowietrzone i rozleglejsze scenicznie brzmienie, o słabszym wprawdzie basie, ale wyższej kulturze sopranów i całościowej naturalności. Jedne i drugie pady są na gotowy użytek w komplecie, jednak wymiana między nimi nie będzie tutaj błahostką – trzeba się palpacyjnie nagimnastykować, zanim wąski i wiotki rant okalająco-mocujący raczy się pasownie umościć w wąskiej szczelinie wokół muszli. Przy tej okazji uwaga, że w odróżnieniu od szczytowych modeli zamkniętych, nie są te pady profilowane, nie są wyższe za uchem – rolę odginającego profilowania do równoległości membrany z małżowiną powierzono ukształtowaniu pałąka.

     Drugą i zarazem ostatnią rzeczą którą można zamieniać, są dwa zestawy okablowania. Nie różnią się jakością ani długością; przy jednakowym 3,0 m długości (brawo za brak skracania skutkującego niewygodą) różnią się tylko końcówkami: jeden ma duży jack, a drugi 4-pin. Po drugiej stronie, na końcach domuszlowych widełek, specjalne, tylko w tej firmie występujące mikro przyłącza koaksjalne, z uwagi na co (dla mnie lepiej, a dla słuchawek nie wiem) brak możliwości łatwego zastępowania okablowaniem zewnętrznym. (Nie pożyczymy go od innych.)

     Wszystko razem ląduje w walizce z aluminium, gdzie oprócz samych słuchawek i podwojonych kompletów padów oraz okablowania znajdziemy materiały piśmiennicze w postaci małej książeczki.

    Słuchawki są całkowicie „Made in Japan”, powstają w półmilionowym Machida na obszarze aglomeracji tokijskiej i po przeciwnej stronie Honsiu w ćwierćmilionowym Fukui.

     Pozostaje kwestia cenowa. Wycena opiewa na 15 199 PLN, są zatem od poprzedniej wersji flagowej otwartych u Audio-Techniki blisko półtora raza droższe. No cóż, tanio to raczej nie jest, ale dzisiejszy rynek słuchawkowy kształtuje prestiż produktowy cenami i tak dużo wyższymi, przykładowo flagowe Meze z dotychczasowych piętnastu tysięcy w nowym wcieleniu jednym susem skoczyły na dwadzieścia pięć.

Pokaż cały artykuł na 1 stronie

1 komentarz w “Recenzja: Audio-Technica ATH-ADX7000”

  1. Piotr Ryka pisze:

    Przepraszam za kilka wyparowanych komentarzy i jednodniowe zniknięcie strony, to efekty uboczne przenoszenia na inny hosting. Nie powinno się to powtórzyć, tak utrzymują informatycy. Obiecany na wrzesień tekst o charakterze filozoficznym został już napisany, ale z uwagi na to, że składa się z przeszło 20 tys. słów i jest w nim dużo dolnych przypisów, jego wrzucanie potrwa długo, zwłaszcza, że jeszcze się nie zaczęło. Na pociechę recenzja przetwornika Gustard powinna się wyłonić za parę dni.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

© HiFi Philosophy