Recenzja: NUR Harmonia

Podsumowanie

    Kto powiedział, że opis słuchawek musi zawsze wyglądać tak samo, rozsnuty w narracyjnym ciągu? Tym razem zawarł się w punktach i opisującego to spełniło. Czy zarazem oczekiwania czytających i wymóg zupełności opisowej, to już nie mnie oceniać. Do słuchania się przyłożyłem, co ani trochę nie było trudne, kiedy pominąć przełączenia i wsłuchiwanie się w różnice. To wsłuchiwanie wyczerpujące a przełączenia uciążliwe, lecz samo przyswajanie NUR i frapujące, i przyjemne. To są słuchawki przynależące do brzmieniowo najelegantszych, zaczynających się w rosnącym ciągu cenowym od nieprodukowanych już AudioQuest NightHawk[4] i poprzez liczne Fosteksy, Audeze i ZMF finalizującym się w starszych Susvarach. Przykładów oczywiście więcej, ale nie chodzi o wszystkie przykłady, a o to, ile z nich przy jakich własnych i jakich dodatkowych kosztach może osiągać taki realizm? Podobny dają Susvary, z tym że u nich więcej koloryzacji i dodanego od siebie ciepła, więc bardziej jazda w upiększanie, a kwestia odpowiedniego wzmacniacza w ich przypadku to horror, portfel się wije w konwulsjach. T+A Solitaire P to z kolei mniej upiększania, wysokie koszty lepszego kabla (Entreq Olympus z uziemieniem), równie konkretne na mocny wzmacniacz, no i raczej nie ma złagodzeń. Nie ma też ich u Dana Clarka w najnowszej serii wcieleń za wyjątkiem modelu E3 i flagowych elektrostatów Corina. (Kiedyś było inaczej.) Dosyć podobne są ZMF Caldera, ale tak samo jak Susvary więcej dodają od siebie, zwłaszcza pod względem upiększania z dodawaniem ciepła na czele. No i ten kabel dla nich, one kochają drogie kable, z bardzo drogim Plussound najdoskonalej grały. Z takich dziś do kupienia pod względem stylu i jakości srożą się Stax SR-X9000, ale one także się srożą trzy razy wyższą ceną i poszukiwaniem wzmacniacza lepszego niż firmowy, a to kolejne zniechęcające koszty.

      Mają więc NUR Harmonia swoją niszę użycia, nie są łatwe do zastąpienia. Balans między łatwością słuchania a skalą naturalizmu i jakością ogólną jest u nich bardzo wysokiej próby, zwłaszcza gdy spojrzymy na cenę. Bo cóż z tego, że elektrostatyczne Sennheiser HE-1 to podobne podejście do brzmienia, gdy one w cenie Mercedesa. A weźmy jeszcze pod uwagę, że w odróżnieniu od większości planarnych NUR nie potrzebują innego kabla niż własny[5] i nie potrzebują mocnego wzmacniacza. Potrzebują gatunkowego, ale nie dodatkowo obłożonego warunkiem dużej mocy, chyba że ktoś usilnie pragnie wycisnąć z nich cały idący za mocą arsenał szczegółowości, bo wówczas to już owszem.

     Skracając do minimum: dostajemy wraz z NUR Harmonia słuchawki emanujące potęgą, emanujące prawdziwością i emanujące jakością. A jednocześnie – co wyróżniające – pozwalające siebie słuchać bez marszczenia brwi przy sopranach, które nie wiercą uszu, tylko zrobiwszy swoje elegancko się rozpraszają. To samo tyczy pogłosu, głębi i analogowej gładzi – są obecne, są mocne, ale unikają przesady. I najważniejsze z tego wszystkiego – jest pełna gama nastrojowa bez przeginania w którąś stronę, jest liryzm i jest artyzm. No i jest fascynacja, bo bez niej wszystko na nic.

W punktach

Zalety

• Tak złagodzony naturalizm, że zda się niezłagodzony.
• Słucha się z fascynacją oraz głębokim przeświadczeniem kontaktu z muzyczną prawdą. (Na ile tylko stojąca w prawdzie nagraniowa wersja muzyki akurat jest możliwa.)
• W zależności od mocy i charakteru wzmacniacza może być bardziej śpiewnie lub szczegółowo.
• Niezależna od zapasowej mocy wzmacniacza, w każdym przypadku dochodząca do głosu brzmieniowa potęga.
• Narzędzia takie jak pogłos, pogłębienie brzmieniowe i wygładzająca analogowość używane z rozmachem, ale za naturalizm schowane.
• Świetna organizacja sceny i imponująca przestrzenność.
• Stuprocentowo transparentne i ciśnieniowe medium.
• Przy graniu z własnym kablem brak ocieplania i słodzenia.
• W efekcie wszechobejmująca, niezaburzona gama nastrojowa.
• Stale obecny, czasami aż za bardzo, znakomicie oddany czynnik basowy.
• Autentyzm ludzkich głosów nie budzi najmniejszych zastrzeżeń, w ozdobie ułatwienia percepcji i nadprzeciętnej sferyczności kobiecych partii sopranowych.
• Piękno i liryzm na bardzo rzadko spotykanym poziomie.
• Dodatek czterech wkładek akustycznych poszerza wachlarz brzmieniowy.
• Mimo dużego ciężaru wygodne.
• Intrygujące wyglądowo.
• Bardzo zaawansowane technologicznie.
• Wysokiej klasy surowce.
• Pomimo planarności bardzo łatwe do napędzenia.
• Praktyczne etui w komplecie, elegancki stojak do dokupienia.
• Bardzo dobrej jakości dwa firmowe kable na stanie.
• Już narobiły szumu, jeszcze więcej go zrobią.
• Jasno zdeklarowane wyznaczniki brzmieniowe wszystkie zostały osiągnięte.
• Ich zadeklarowanie ułatwia wybór kupującym.
• Rezultat artystycznej zachcianki.
• A więc artyzm w papierach.
• Made in Italy.
• Made in La Sapienza di Roma.
• Na tle rynkowego przekroju sensowne wyważenie stosunku jakości do ceny.
• Sprawdzona polska dystrybucja.
• Wyróżnienie „RYKA Approved”

Wady i zastrzeżenia

• Nie, albo nie przede wszystkim, dla słuchaczy ceniących brutalny, surowy realizm.
• Swoje ważą.
• Pady wyłącznie z naturalnej skórki nie spodobają się weganom.
• Silna rynkowa konkurencja, no ale kto jej nie ma?

Dane techniczne

• Obudowa: karbonylon i stal 301
• Przetwornik: Planarny magnetyczny 105 mm ze strukturą aluminiową
• Pasmo przenoszenia: 8 Hz do 50 kHz
• Czułość: 107 dB (+/- 1,5 dB) przy 1 Hz
• Moc znamionowa: 3,000 mW
• THD: <0,1% przy 100 dB SPL 1 kHz
• Impedancja: 48 Ω
• Układ magnetyczny: toroidalny dwustronny, wysokiej jakości N52 NdFeB
• Waga: 644 g (ważenie recenzenta)
• System podkładek Feeling Sound System + komora rozprężna
• Planarna membrana z 3 mikronowej grubości PEEK (polieteroeteroketonu), zadrukowana obustronnie w technologii Uniforce.
• Kable są produkowane we współpracy z 1221 Hi-Fi Lab przy użyciu 8-żyłowego kabla OFC 6N, zawierającego 4 miedziane przewodniki i 4 srebrzone miedziane przewodniki o grubości 1 mikrona.

Cena: 12 499 PLN

System

• Źródła: PC z przetwornikiem Phasemation HD-7A, Cairn Soft Fog V2
• Wzmacniacze słuchawkowe: ASL Twin-Head Mark III, Divaldi AMP 05, Phasemation EPA-007
• Słuchawki: AudioQuest NightHawk (kabel FAW Hybrid), Dan Clark Audio STEALTH (kabel Tonalium-Metrum Lab), HiFiMAN Susvara & Susvara Unveiled (kabel Tonalium-Metrum Lab), NUR Harmonia, Sennheiser HD 600, Ultrasone T7 (kabel Tonalium-Metrum Lab)
• Interkonekty: Next Level-tech ETHER, Sulek RED, Tellurium Q Black Diamond
• Kable zasilające: Acoustic Zen Gargantua II, Harmonix X-DC350M2R, Illuminati Power Reference One, Sulek 9×9 Power
• Listwa: Sulek Edia
• Kondycjoner masy: QAR-S15
• Stolik: Rogoz Audio 6RP2/BBS
• Podkładki pod sprzęt: Avatar Audio Nr1, Harmonix SF-200, Solid Tech „Disc of Silence”

[4] A tak naprawdę to już od Grado SR60, przynajmniej tych dawniejszych, bo aktualnych nie znam.

[5] W sensie potrzeby jakościowej, bo przecież nie w ogóle.