Recenzja: NUR Harmonia

      Kolejne słuchawki elitarne, dla odmiany tym razem włoskie. Może nie jestem dogłębnie zorientowany, ale słuchawek pochodzących z Italii za wielu nie kojarzę, całkiem inaczej niż wzmacniaczy. Oprócz figurujących w tytule, o zaistnieniu których jeszcze niedawno nie wiedziałem (głównie dlatego, że nie istniały), a także kilku innych elitarnych sygnowanych marką Spirit Torino, przychodzą mi do głowy jedynie efemerycznie migawkowe autorstwa Rudiego Stora z Triestu, nieobecnego już niestety na rynku[1] twórcy głównie słuchawkowych wzmacniaczy. Internet pokazuje, że jest też parę tanich modeli oferowanych przez profesjonalną markę Proel, ale tych spotkaniowo nie kojarzę, o te się nie otarłem. Tak więc de facto mamy do czynienia dopiero z drugim czynnym włoskim producentem słuchawek zaliczanych do high-endowych, jeśli ktokolwiek zna kolejnego, bardzo chętnie się dowiem.

      „Nur” znaczy po arabsku światło, i ono najpierw oświeciło, a teraz emanuje z maestro Angelo De Mattia, a ściślej jego nauszników. Angelo mówi o sobie, że jest projektantem designerem i artystą malarzem, który od zawsze kochał muzykę i widział w niej element esencjalny wiodący do najgłębszych inspiracji i najgłębszych refleksji. Czynnik zarówno głębokiego namysłu jak i odświeżającego relaksu, coś z jednej strony dziś powszechnego, z drugiej nietrywialnego.

      Z czasem wyrobiła się u Mateo skłonność do słuchawkowego słuchania, jako takiego bardziej intymnego i bardziej pobudzającego myśli. W odróżnieniu od nas, biernych odbiorców słuchawek dostarczanych przez rynek, Mateo w chwili twórczej inspiracji zapragnął samemu stworzyć możliwie najdoskonalej odpowiadające jego muzycznym potrzebom, na które składać się miały pobudzająca przestrzenność, staranna definicją dźwięku, głęboki bas i w naturalny sposób opisujące ludzkie głosy średnie tony, a na zwieńczenie arcywyraźne, ale zarazem niemęczące wysokie tony. To były wyznaczniki, których poszukiwano, od razu mogę rzucić – zostały znalezione.

      Miejscem akcji pięciotysięczne Bassano Romano, miejscowość historyczna o klimacie kurortu pięćdziesiąt kilometrów na północny zachód od Rzymu, ale nie łudźmy się, słuchawki nie powstały w pracowni artysty malarza opromienianego Światłem Stworzenia oraz własną zachcianką, pracowały nad nimi Wydział Inżynierii Informatycznej, Elektroniki i Telekomunikacji oraz Centrum Innowacji Technologicznych rzymskiego uniwersytetu „La Sapienza” – największej europejskiej placówki naukowej. To te ośrodki wypracowały kształt konstrukcji i wyszukały właściwe materiały, przeprowadziły analizy strukturalne i akustyczne, dobrały odpowiednie strojenie.

      Czas się temu przyglądnąć.

[1] Ostatnia data aktywności 2019, nieznana data śmierci, ale jej fakt potwierdzony.