Recenzja: SAEQ PDA-1b

Zbierając do podsumowania

    Trochę szkoda, że SAEQ PDA-1b nie jest oferowany w cenie dziesięciu, dwunastu tysięcy, ale na całe szczęście nie czterdziestu. A mógłby – zadbany dobrym źródłem via dobre okablowanie i z pasującymi słuchawkami (a wszystkie, okazało się, pasują) podaje dźwięk rasowy, a nawet mało powiedziane – daje radę słuchacza wchłonąć i całego zachwycić. Skonfrontowany z jak on tranzystorowym Phasemation (podobnie mocnym, ale gabarytowo wielokroć mniejszym) okazał się oferować ciemniejsze, masywniejsze, bardziej na bas ukierunkowane brzmienie, w efekcie podobniejsze do lampowego w sensie intrygującej lampowości. Akcent basowy niewątpliwie tym, co ułatwia współpracę, strzegąc przed pojawianiem się drażniących sopranów, co w tym wypadku nie oznacza sopranowego deficytu – soprany w pełnym rozwinięciu, a tylko brzmienie trójwymiarowe i ciemniejsze, jak również, by tak rzec, syte basem. Syte basem i w związku z tym przy pozwalających na to słuchawkach (szczególnie takich jak NightHawk, Ultrasone, Susvary, Valkyrie) dające ponadprzeciętne przeżycia basowe w oprawie wszechobecności trzeciego wymiaru.

      Soprany popisują się analogową elegancją w ozdobie światłocienia, bas darzy niesamowitą mocą i kubaturą instrumentów, najlepsze jednak co pomiędzy. Tam zjawiają się żywi ludzie, z którymi bezpośredni kontakt. By móc smakować tego także przy komputerze zripowałem niedawno wydaną płytę SACD „Demarczyk śpiewa Koniecznego” i wędrując poprzez nagrania przypominałem sobie jej koncerty z najlepszych czasów, na których miałem szczęście bywać. Tak, można się wżywać w rzeczywistość nagraniową, całemu jej oddawać. Jaka szkoda, że z tej samej sceny krakowskiego Starego Teatru nie ma nagrania „Biesów” Dostojewskiego z Nowickim i Pszoniakiem, nie ma też „Emigrantów” Mrożka ze Stuhrem i Bińczyckim. (Wg mnie „Dziady” Mickiewicza w realizacji Swinarskiego to spektakl przereklamowany, tyle że ważny politycznie.)

      Lampy bez lamp – ciepło ich i fizjologiczność bez grzania pomieszczenia – analogowość i czar via niezwykłe tranzystory germanowe. Zostaje zarekomendować i czekać na konstrukcje droższe; naprawdę jestem ciekaw, co mogą jeszcze dodać.

W punktach

Zalety

• Tranzystory pracujące jak lampy.
• Tak bez ograniczeń mocowych, czyli jak 300B.
• Ciemna i gęsta szata brzmienia.
• Zarazem transparentna i rozdzielcza.
• Lecz niekoniecznie musi być taka aż do samego końca, wzmacniacz w pewnym zakresie pozostaje podatny na wpływy otoczenia.
• Dojmujący realizm.
• Pełny zakres szczegółowości.
• Tonalność lekko schylona ku dołowi poprawia samopoczucie, ułatwia odbiór i dociąża brzmienie.
• Kto lubi potężny bas – dostanie, kto wyśrubowane soprany – też znajdzie, ale największe łowy pomiędzy – tam żywi, całkiem żywi ludzie.
• Kompletne brzmienie w cenie nie zdejmującej spodni przez głowę.
• Relatywna taniość użytkowania. (A przy okazji nie grzeje.)
• Napędzi każde słuchawki i do wszelkich pasuje. (Stopniowanie mocy.)
• Rasowy potencjometr krokowy.
• Te tranzystory germanowe to coś naprawdę nadprzeciętnego.
• Aż cztery wyjścia słuchawkowe, w tym dwa symetryczne.
• Wszystkie można obciążać naraz.
• Złącza XLR i RCA, a więc kompatybilność nie stanowi problemu.
• Może to nie jest szczególnie ważne, ale pasuje do trzech napięć.
• Wąska, głęboka obudowa ułatwia znalezienie miejsca.
• Brzmieniowy styl ułatwia współpracę z plikowymi źródłami, pozwalając też tolerować te niekoniecznie najlepsze.
• Znany i ceniony producent o bardzo długim stażu.
• Z Serbii, audiofilskiego zagłębia.
• Sprawdzona polska dystrybucja.
• Wyróżnienie „RYKA Approved”.

Wady i zastrzeżenia

• Nie dla lubiących jasne, smukłe brzmienie kładące nacisk na delikatność.
• Czerwono podświetlony włącznik umieszczony na przednim panelu niektórych może drażnić. (Na przykład mnie.)
• Najlepiej aby cały czas, albo na długo przed, pozostawał włączony, bo dosyć długo dochodzi do całkowitej formy.
• Zważywszy na najniższą pozycję w ofercie, tanio tym bardziej nie jest.

Dane techniczne

• Typ urządzenia: tranzystorowy wzmacniacz słuchawkowy na tranzystorach germanowych (bez przetwornika)
• Stopień wyjściowy: dyskretny z podwójnym sprzężeniem
• Potencjometr: 24-krokowy
• Obsługiwana impedancja słuchawek: 2 – 600 Ω
• Moc wyjściowa: 2 x 10W/8Ω; 2 x 5W/16Ω; 2 x 2,5W/32Ω, 2 x 1,25W/64Ω; 2 x 0,6W/120Ω; 2 x 0,3W/300Ω; 2 x 0,15W/600 Ω
• Pasmo przenoszenia: 15 Hz –  500 kHz 
• Zniekształcenia: < 0,3% przy 1kHz
• S/N: > 95 dB
• Impedancja wejściowa: 40 kΩ
• Wejścia: 1 x RCA; 1 x XLR
• Wyjścia: 2 x 4-pin; 2 x 6.3 mm stereo jack; 1 x stereo jack 4 mm głośnikowy
• Maksymalny pobór energii: 50 W aktywnie, 15 W w spoczynku (nie ma trybu oczekiwania)
• Obsługiwane napięcia: 115 i 230 V, opcjonalnie 100 V
• Wymiary: 218 szer. x 320 gł. x 90 mm wys.
• Waga: 5,3 kg

Cena: 17 000 PLN

System

• Źródła: PC z przetwornikiem Phasemation HD-7A, Cairn Soft Fog V2
• Wzmacniacze słuchawkowe: ASL Twin-Head Mark III, Divaldi AMP 05, Feliks Audio Envy Performance, Phasemation EPA-007, SAEQ PDA-1b.
• Słuchawki: Abyss Diana DZ (kabel JPS Labs Superconductor HP), AudioQuest NightHawk (kabel FAW Hybrid), Dan Clark Audio STEALTH (kabel Tonalium-Metrum Lab), Final D8000 PRO Da Capo, HiFiMAN Susvara Unveiled (kabel Tonalium-Metrum Lab), Sennheiser HD 600, Spirit Torino Valkyria. Ultrasone Tribute 7 (kabel Tonalium-Metrum Lab).
• Interkonekty: Kondo Theme Ls-41 RR, Next Level-tech ETHER, Sulek RED, Tellurium Q Black Diamond
• Kable zasilające: Acoustic Zen Gargantua II, Harmonix X-DC350M2R, Illuminati Power Reference One, Sulek 9×9 Power
• Listwa: Sulek Edia
• Filtr prądowy: Echo Sound Power Guardian
• Kondycjoner masy: QAR-S15
• Stolik: Rogoz Audio 6RP2/BBS
• Podkładki pod sprzęt: Avatar Audio Nr1, Solid Tech „Disc of Silence”