Recenzja: Fostex TH-900

Fostex_TH-900_15 HiFiPhilosophy   Fostex Electric Company, Ltd to nazwa japońskiej firmy powstałej w złotych dla rozwoju stereofonii latach 70-tych, a konkretnie w 1973 roku. Siedziba od początku mieściła się w położonej na obrzeżach Tokio Akishimie, a sama firma powstała jako dział handlowy korporacji Foster, zajmującej się produkcją wysokiej klasy podzespołów głośnikowych. Samodzielna budowa kolumn głośnikowych ma tak nawiasem w Japonii długą tradycję, a zajmujący się zaopatrywaniem domorosłych konstruktorów Foster był najbardziej znanym dla nich dostawcą. Fostex nie poprzestał jednak na handlu głośnikami Fostera. Bardzo szybko zainteresował się słuchawkami, a od 1981 roku także tworzeniem magnetofonów profesjonalnych i półprofesjonalnych. Pierwsze klasyczne dla tych urządzeń konstrukcje ośmino i szesnastościeżkowe wyszły właśnie od niego. Wraz z Aiwą, Tascamem oraz Yamahą pozostawał liderem tego rynku i dopiero rozwój technologiczny wymusił na nim przejście na obszar technologii cyfrowej. Nas jednak interesują słuchawki, a te były konsekwencją i naturalnym uzupełnieniem faktu, że firma zajmowała się głośnikami. W branży słuchawkowej Fostex zasłynął jako producent wysokiej klasy konstrukcji ortodynamicznych, po części zapożyczonych od rozwiązań stosowanych w głośnikach Fostera. Już w połowie lat 70-tych powstała pierwsza generacja słuchawek Fosteksa, z których najwyższy model T50 walczył na japońskim i amerykańskim rynku z elektrostatycznymi konstrukcjami Staksa, wyprzedzając je pod względem siły basu. W latach 80-tych Fostex zaoferował unowocześnione wersje należących do pierwszej serii modeli T20 i T50, oznaczone jako v2, a po roku 2000 jeszcze nowsze ich mutacje z oznaczeniem RP. Dzięki uprzejmości jednego z kolegów w złotych z kolei dla for internetowych czasach połowy pierwszej dekady bieżącego stulecia miałem możliwość przetestować owe Fosteksy T50 RP i przyznam, że wywarły na mnie duże wrażenie. Ich dźwięk okazał się bardzo specyficzny, ale z mojego przynajmniej punktu widzenia w bardzo dobrym znaczeniu bycia specyficznym. Muzyka z tych słuchawek emanowała wyjątkowym spokojem, kulturą i ogładą, a jakakolwiek ostrość górnych rejestrów była nie do pomyślenia. Dołączała się do tego znakomitość uchwycenia tonacji, charakterystyczna dla wszystkich konstrukcji ortodynamicznych oraz całościowa potęga brzmienia, wspierana faktem, że mogą przyjąć sygnał o mocy aż trzech watów. Jak wszystkie ortodynamiki wymagają więc T50 RP dużej mocy przy napędzaniu, za co odpłacają pięknym brzmieniem, a wszystko to w granicach ledwie stu dolarów.

Czasy się jednak zmieniają, a zmiany jak to zmiany, bywają różne. Podczas gdy nowopowstałe firmy Audez’e i HiFiMAN przywróciły słuchawkowemu rynkowi czasy świetności słuchawek ortodynamiczynych, brylujące kiedyś w ich produkcji Fostex i Yamacha słuchawek takich bądź nie produkują dziś wcale, bądź nie starają się oferować konstrukcji najwyższej klasy. Yamacha produkcję słuchawek ortodynamicznych zarzuciła całkowicie, mimo że jej YH-1000 uważane były powszechnie i są uznawane do dzisiaj za najlepsze słuchawki ortodynamiczne z dawnych czasów, zdolne konkurować nawet z najlepszymi modelami współczesnymi, a Fostex pozostał przy swoich bardzo cenionych przez profesjonalistów, ale nie aspirujących do bycia najlepszymi na świecie T50 RP. Tak więc w odróżnieniu od Yamachy nie porzucił Fosteks swoich planarnych tradycji, a nawet postanowił zaatakować słuchawkowe szczyty, jednak nie przy pomocy konstrukcji ortodynamicznej, którymi słynął, tylko dynamicznej. Ktoś mógłby w tym miejscu zauważyć, że powinienem był napisać „klasycznej konstrukcji dynamicznej”. To jednak byłby błąd rzeczowy, ponieważ słuchawki w czasach o których przed chwilą pisałem, a więc przełomowych dla ekspansji wysokiej klasy aparatury audio latach 70-tych, najlepsze osiągi uzyskiwały w technologii ortodynamicznej i elektrostatycznej a nie dynamicznej. Dopiero powstałe w 1992 roku Sony MDR-R10 wprowadziły konstrukcje dynamiczne na jakościowe szczyty i utorowały im drogę do przyszłych sukcesów. Szczególną ironią losu wydaje się przy tym, że lepsze słuchawki dynamiczne później nie powstały. Powstało mnóstwo znakomitych, ale żadne lepsze. Jest to zaiste zdumiewające i zawstydzające zarazem, stanowiąc bardzo rzadki przykład osiągnięcia technologicznego nie poprawionego od przeszło dwóch dekad.

Firma Fosteks nie zaczęła jednak swojego romansu z najwyższej klasy słuchawkami dynamicznymi od tytułowych dla tej recenzji TH-900. Od kilku już lat była dostawcą przetworników słuchawkowych dla firmy Denon, robiącej swymi D2000, D5000 i D7000 dużą karierę. Zachęciło to najwyraźniej Fosteksa do pójścia drogą samodzielną i tak oto w zeszłym roku przyszły na świat nasze dziewięćsetki, poprzedzone famą wyjątkowości i wielkimi oczekiwaniami rozbudzonymi faktem, że własne słuchawki flagowe postanowił wprowadzić na rynek historyczny potentat i firma tak ceniona, silnie przy tym związana z branżą profesjonalną. Sam Fostex też sobie nie żałował, podkreślając wyjątkowość produktu i dbałość o każdy detal. Słuchawkom tradycyjnie dla najwyższej klasy konstrukcji zamkniętych przydano muszli ze szlachetnego drewna, zaopatrzono je w najwyższej klasy przetworniki i opatrzono najwyższej jakości okablowaniem.

Pokaż cały artykuł na 1 stronie

68 komentarzy w “Recenzja: Fostex TH-900

  1. Maciej napisał(a):

    W sam raz na deser po kolacji, zabieram się za czytanie 🙂

  2. Grzegorz Bilski napisał(a):

    Znakomita recenzja (jak zresztą wszystkie Twoje).
    Piotr – pogratulować wiedzy, elokwencji i filozoficznej maniery, którą wprost uwielbiam 🙂
    Czyta to się kapitalnie, ponadto człowiek może dowiedzieć się wielu nowych rzeczy, a przecież o to właśnie chodzi, aby obcować z mądrzejszymi od siebie, bo i korzyść bezdyskusyjna…
    Ze swojej strony pragnę dodać, że bardzo żałuję, iż nie miałem okazji do Ciebie zajrzeć, co by zapoznać się z brzmieniem testowanych Fostexów, czy też Ultrasone Ed12…
    Byłoby to niezmiernie ciekawe doświadczenie, biorąc pod uwagę, że na co dzień używam HD800.
    Przy okazji: udało mi się w końcu „rozbroić” moje słuchawki. O ile korzyść płynąca ze zdjęcia zewnętrznych, czarnych „siatek” jest bezdyskusyjna, o tyle demontaż wewnętrznych, aluminiowych pierścieni skutkuje – moim zdaniem – degradacją przestrzeni i przejrzystości w ogóle. Dlatego – absolutnie nie polecam…
    Wymiana okablowania jest w tym wypadku niejako uzasadniona, jednak uzyskane brzmienie – no cóż – jest po prostu inne, ale czy naprawdę lepsze/warte ceny samego kabla?
    Hmm… To już kwestia gustu.
    Osobiście wróciłem do oryginalnego przewodu i jestem z tego bardzo zadowolony.
    Serdecznie pozdrawiam i z niecierpliwością czekam na recenzję zmodyfikowanych HD800!

    1. Maciej napisał(a):

      Bo recenzje Pana Piotra, jak i cała strona to właśnie to dopełnienie tematu audiofilskiego słuchania muzyki, bez którego wykwint i biżuteryjny charakter przesadnie wycenianych urządzeń które śledzimy byłyby czymś złowieszczo próżnym. Jedynie snobistyczną ozdobą salonów. A tutaj można odnaleźć ten intelektualny, uszlachetniający pierwiastek całej zabawy.

    2. Janek napisał(a):

      Jakie korzyści wniosło zdjęcie zewnętrznych siatek?
      Jak je zdjąć i czy jest to proces odwracalny?

      Pozdrawiam.Janek

  3. Piotr Ryka napisał(a):

    Dziękuję za miłe słowa, ale sam z siebie nie jestem zadowolony. Od tygodnia męczy mnie grypa i odsłuchy w tych warunkach jak również pisanie są jak przez mgłę. Za HD 800 biorę się jutro i liczę kiedyś na tego Skorpiona, że mnie ukąsi. A jaki miałeś nieoryginalny kabel do HD 800?

  4. Grzegorz Bilski napisał(a):

    Piotr, życzę zatem zdrowia, bo jak mawiał poeta: zdrowie to nie wszystko, ale wszystko bez zdrowia jest niczym…
    Co do okablowania, to posiadałem (bo już odsprzedałem):
    – Moon Audio Black Dragon V2 (troszeczkę lepsze wypełnienie, niżej schodzący bas, generalnie lekkie ocieplenie)
    – Aphrodite Zeus Quad22 Ohno Continuous Cast Cu (więcej „mięsa”, brzmienie lekko „zaokrąglone”, wyeksponowana średnica
    – Alo Audio Reference 8 (tu była najbardziej znacząca poprawa – ogólnie, lecz kosztem głębokości sceny, lepsza dynamika).
    Ale jednak…
    Powrót do oryginalnego kabla to było to: przestrzeń, duże źródła pozorne, efekt głębi.
    Żadne z w/w kabli w tych aspektach (które są dla mnie kluczowe), nie zaoferował niczego lepszego, a w wręcz były gorsze/inne…
    Dlatego, świadom zalet i ograniczeń słuchawek HD800 – pozostaję przy kablu oryginalnym.
    Na celowniku mam jeszcze Forza AudioWorks FAW Noir HPC.
    P.S. Wszystkie wymienione przeze mnie kable miały „oryginalne” 3m długości, zakończone wtykami „duży jack” Furutecha.

    1. Piotr Ryka napisał(a):

      O, to Kolega objechał z tymi kablami pół świata i okolice. Ciekawe, ciekawe – szkoda, że nie dane było posłuchać. Ale ten kabel od Stefan AudioArt wnosi bardzo duże zmiany. Nie opiszę jednak dokładnie jakie, bo obiecane do porównania HD 800 z oryginalnym kablem zagrały mi tylko na nosie i tyle ich widział.

  5. Daniel napisał(a):

    Witam
    po zmianie kabla na analogiczny jak earstream w Denonach odniosłem dokładnie takie same wrażenie.
    Rozjaśnienie dźwięku, zniknięcie basowej kołderki. Efektem jest odczucie szerszej sceny i utrata muzykalności w porównaniu do oryginalnego kabla.
    Mam 7100 z polskiej dystrybucji i aby wrócić do grania jak opisywał Pan w ich recenzji wystarczy nie kombinować z kablem i używać ten który przewidział producent. Polecam przetestowanie czy też u Pana się to objawi.

    1. Piotr Ryka napisał(a):

      Oryginalnego kabla nie mam niestety pod ręką. Ale dobrze, że całe to zamieszanie to jedynie sprawka kabla.

      1. Michal W. napisał(a):

        Się sprawdzi. Zresztą proponowałem dostarczenie fabrycznego kabla. Ja akurat nie jestem fanem firmowego kabla, choć jest niezły, ale ma swoje naleciałości. W Fostexach nomen omen jest taki sam, co widać i słychać. Ja z fabrycznym kablem w Denonach miałem buczący nieco bas, kwiczącą wyższą średnicę i ograniczenie sceny wgłąb. Ponadto w krótkim porównaniu słuchawek jak w recenzji bez dwóch zdań wolę Denony. Pewnie jest tak, że te same słuchawki na innej głowie to jak te same kolumny w innym pokoju. Dla mnie wokal TH900 rozlewał się, nie był dostatecznie punktowo zlokalizowany, a wysoki bas trochę sobie buczy, ma pogłos. Zaś co do samych Denonów, to im się dźwięk zmienia. Podczas recenzji Phasemtion wypadły dobrze, bo… grały wtedy dobrze. 🙂 Nie wiem o co w tych słuchawkach biega, nie katowałem ich dla zasady w ostatnich miesiącach, a tylko słuchałem. Na pewno mają sporo mniej basu od Fostexów, grają „wyżej” i rzeźbią w wyższej średnicy bez pardonu twardym narzędziem. Recenzja ogólnie bardzo dobrze oddaje sposób grania fostexów – niezbyt wszerz, dobrze wgłąb, spójnie, gładko, lampowo i bez zbędnego słodzenia. Mnie się te słuchawki podobają. Tyle że mając Denony nie uważam przesiadki za zasadną.

        Jeszcze w sprawie HD800. Ostatnio słyszałem jak grają te faberyczne rekablowane w ten sam sposób co Denony. No i właśnie scena to jest ta największa zaleta w stosunku do kabla fabrycznego, reszta zmienia się niewiele, bo i nie musi. Znacznie urósł realizm i autentyczność muzyki, jakby wokaliści byli wkoło. Fabryczny kabel lekko ogranicza przestrzeń i nieco ją gmatwa, daje wrażenie lekkiego bałaganu – po przesiadce z robionego.
        Sam byłem ciekawy porównania z przeróbkami SAA, ale klient nasz pan i słuchawki wraz z nowym kablem pojechały już do niego. Znam jego opinię o dźwięku i być może sam coś tutaj znów napisze.

        1. Piotr Ryka napisał(a):

          Denony z Phasemation grały inaczej, bo do łączenia z Phasemation miały kabel symetryczny. Poza tym w tamtym teście Phasemation był podpinany do odtwarzacza, a tutaj tylko do komputera. W teście jest wyraźnie napisane, że podpięcie symetryczne okazało się znacznie lepsze i w związku z tym niesymetryczne zostanie pominięte.

          Poza tym nie pisałbym Michale na twoim miejscu z takim przekonaniem co jest czym czego i co od czego lepsze, bo nie słuchałeś Fosteksów i Denonów w zestawieniach użytych w teście ani ich nie porównywałeś. A powinieneś wyciągać wnioski z wcześniejszych przykładów, bo miałeś już swego czasu wątpliwości odnośnie relacji między Grado GS-1000 a PS-1000 i dowiodłem Ci wówczas empirycznie, że jest tak jak w recenzji stoi.

          1. Michal W. napisał(a):

            Rozumiem w takim razie – powołując się na recenzję – że to kwestia wpięcia obydwu słuchawek do Phasemation, gdy ich słuchałem? Chodzi o to, że to pokrętło Damp ma być inaczej ustawione dla jednych i drugich, a nie wiem pod które było ustawione. Z Grado jest niezły cyrk, bo różnie grają różne egzemplarze, co obydwaj wiemy. Po ostatniej naprawie moje PS1000 zrobiły się chimeryczne. Słychać, że je stać na dużo, tylko nie zawsze chcą to dostarczyć. Ostatnio znowu im lepiej, ale nie wiem na jak długo.

        2. Piotr Ryka napisał(a):

          Podjedziesz, posłuchasz, a potem napiszesz co usłyszałeś. W każdym torze jest inaczej. Ale ogólnie Denony, zwłaszcza na tle Fosteksów, stały się nieco zbyt cierpkie. Na tle PS-1000 zapewne też. Mówimy oczywiście o tych z wymienionym kablem. Muszę ich jeszcze posłuchać z oryginalnym i sprawdzić to o czym napisał Daniel. Ale to dopiero w przyszłym tygodniu, bo dziś i jutro muszę napisać recenzję HD 800.

  6. Daniel napisał(a):

    Właśnie.
    zmiana kabla w jakimś stopniu zmienia brzmienie. A czy to jest lepsze czy gorsze trzeba samemu sprawdzić w swoim torze. Jak ma się jasny tor to zabije muzykalność jak ciemny to może dodać przestrzeni. BP i SP jest raczej po stronie ciemnej i gęstej dlatego zamiana na ten kabel robi poprawę w stosunku do oryginału. To samo w HD800. A już w neutralnym torze zamiana kabla może spowodować nadmierne rozjaśnienie i totalne zabicie muzykalności i fanu. Dlatego ostrożnie używałbym stwierdzenie że jeden czy drugi kabel jest lepszy.
    Nie nie jest jest inny.

    1. Michal W. napisał(a):

      To nie jest takie proste, ponieważ fabryczny kabel wcale nie gra u mnie ciemniej. Przynajmniej nie grał kiedy robiłem porównania. Na pewno natoamist słuchawki miały kiedyś więcej basu, wręcz wypychał się na pierwszy plan, a teraz jeśli mówić o jakimś akcencie, to na wyższą średnicę. Jak wezmę od Piotra słuchawki, to się jeszcze nimi pobawię oraz kablami do nich, bo mam jeszcze trzeci, taki nie rozczepiony. Sam ten zabieg wyraźnie zmienia brzmienie przy zastosowaniu tego samego kabla.

  7. Przemek napisał(a):

    Czy rzeczywiscie producenci robia takie fajne sluchawki i zaopatruja je w najgorsze mozliwe kable ?
    Zastanawiam sie czy te kable naprawde poprawiaja wszytsko czy tylko sa inne i daja tylko troche zabawy.
    Takie HD800 kosztuja 900 euro a najnowszy Entreq 700 euro ,ten kabel musi czynic cuda zeby go kupic do tych sluchawek.
    Jesli zmiana jest niewielka to przeciez lepiej chyba dolozyc troche i kupic sobie drugie alternatywne sluchawki ktore dadza 10 razy wiecej frajdy niz ten kabel.Wiadomo jesli ktos znalazl te swoje jedyne sluchawki i nie chce innych to taka inwestycja ma jakis sens aby zmaxowac nasze ukochane sluchawy.

    Te kable ForzaAudioWorks wygladaja wysmienicie i nie sa az tak kosmicznie drogie ,no i co najwazniejsze sa nasze polskie ,ja lubie polskie audio.
    Redaktor Pacula napisal kilka zdan na temat kabli Forza przy okazji recenzji BP twierdzi ze Entreq sa najlepsze jakie slyszal ale Forza tez sa dobre.Ciekawe tylko ile w tym wlasnych odczuc a ile reklamy.

    1. Piotr Ryka napisał(a):

      Pozwoliłem sobie napisać całą recenzję o kablu Forza Audio Works i moim zdaniem stanowi świetny sposób poprawiania brzmienia słuchawek. Słuchawki Denona z symetrycznym kablem Ear Stream i wzmacniaczem Phasemation też grały zjawiskowo. Z kolei Entrekiem mam przekablowane K1000 i to są dalece inne w rezultacie K1000 od normalnych. Ingerencja kabli w brzmienie może być zasadnicza i kto twierdzi inaczej, nie wie o czym mówi.

      1. Maciej napisał(a):

        Tym bardziej, że to często aż 3m kabla!

  8. Przemek napisał(a):

    Napewno macie racje chlopaki ,ja jeszcze nie probowalem zadnych z alternatywnych kabli lecz majac teraz HD800 oraz LCD3 okazja jest lepsza niz kiedykolwiek.
    Co polecacie aby sie przekonac jak to z tymi kablami jest ,czy pdrazu gleboka woda i Entreq czy moze lepiej cos tanszego jak AFW.
    Piotrze kiedy ukarze sie test kabla AFW ,a moze bys ie kiedys udalo zrobic porownanie kilku takich kabli gdyz ich rozne sygnatury napewno toznie sprawdza sie z roznymi sluchawkami.Fajnie byloby miec taki maly przewodnik.

    ps.dobrze ,ze Cie mamy ,jest kto nam pomoc !

    1. Piotr Ryka napisał(a):

      Do LCD-3 podobno Entreq jest świetny, ale sam nie próbowałem, nie słyszałem nawet tych słuchawek. Jeżeli przez AWF mam rozumieć Forza Audio Works, to recenzja tego kabla ze słuchawkami Shure jest już tutaj na stronie od pewnego czasu obecna. Forza Audio obiecało mi po niej nadesłanie kolejnych kabli a także przekablowanych słuchawek, ale najwyraźniej rozmyśliło się i przesłało je do High Fidelity. Trudno, każdy robi to co sam uważa za słuszne i dla siebie najwłaściwsze.

  9. Przemek napisał(a):

    Przepraszam powinienem oczywiscie napisac FAW.

  10. Przemek napisał(a):

    Muszę przyznać, że nie czytałem wcześniej ten recenzji Shure ale to jak ująłes Piotrze sprawę na stronie trzeciej jest odzwierciedleniem mojego poglądu na audio. Odniesienie do gór i ta opowieść działa bardzo na zmysły (jak większość Twoich recenzji). Utożsamiam się z tym w 100% i dziękuję za taki wpis.

  11. Janek napisał(a):

    Słuchałem dziś przez dłuższy czas na przemian oryginalny i kabel EarStream. Nie potrafię tak fachowo i rzeczowo przedstawić różnic między nimi, ale za każdym razem kiedy wracałem do kabla oryginalnego, było uczucie, że wcześniej było lepiej. Może to zabrzmi śmiesznie, bo z tego przede wszystkim słyną HD 800, ale przestrzeń może w nich być jeszcze większa, teraz słowo „dalej” nabiera trochę innego znaczenia. Poza tym z kablem Pana Michała muzyka stała się jakby prawdziwsza, realniejsza.
    Innych różnic nie stwierdzono:)

    1. Piotr Ryka napisał(a):

      Bo kable Pana Michała przestrzeń powiększają. Denonom też.

  12. Przemek napisał(a):

    Ile kosztuje 3 metrowy kabel sluchawkowy ear stream ?

    1. Michal W. napisał(a):

      399 PLN z VAT. Albo 99€. W przypadku HD800 200zł drożej, bo za wtyczki słono liczą.
      Da się zrobić w wersji docieplonej, co może się spodobać z Denonami, ale z HD800 a.d. 2013 mnie się nie podobało. Z opinią Pana Janka się zgadzam. Nie zwróciłem uwagi, żeby się zmieniło coś więcej niż wymodelowanie i rozłożenie w przestrzeni samych dźwięków.

  13. Przemek napisał(a):

    Widac ze u Michala nie tylko wybor sprzetu ale tez spersonalizowac go bardziej mozna, super elastyczne podejscie i zdecydowaniem frontem do klienta.Na szczescie to ten lepszy front niz u TEY :).
    Pogratulowac tez kolejnego artykulu w Highfidelity ,fajnie sie zgrywa z opowiescia Pna Waszczyszyna ukazujac rabek krakowskiego audio.Swietnych marek w Krakowie jeszcze wiecej ale jedno jest pewne ,Krakusy lubia to co najlepsze.
    🙂

  14. Janek napisał(a):

    Jakie korzyści wniosło zdjęcie zewnętrznych siatek w HD 800?
    Jak je zdjąć i czy jest to proces odwracalny?

    Pozdrawiam.Janek

    1. Piotr Ryka napisał(a):

      Zdjęcie tych siatek spowoduje większą otwartość brzmienia. Mniej będzie pogłosu, a dźwięk być może stanie się lżejszy, tzn. mniej gęsty. Proces zapewne jest odwracalny, skoro Stefan AudioArt o tym zapewnia, ale sam za to nie ręczę. Osobiście raczej dałbym sobie z tym spokój, chyba że ktoś dokładnie wie jak to zrobić i może nam to opisać.

  15. Janek napisał(a):

    Witam.
    Pytanie było bardziej do Pana Grzegorza Bilskiego, pisał…

    Przy okazji: udało mi się w końcu “rozbroić” moje słuchawki. O ile korzyść płynąca ze zdjęcia zewnętrznych, czarnych “siatek” jest bezdyskusyjna, o tyle demontaż wewnętrznych, aluminiowych pierścieni skutkuje – moim zdaniem – degradacją przestrzeni i przejrzystości w ogóle. Dlatego – absolutnie nie polecam…

    Pozdrawiam.Janek

    1. Piotr Ryka napisał(a):

      Wiem, że było do Grześka, ale coś się nie odzywa. Mam nadzieję, że moja recenzja nie obrzydziła mu tych HD 800. To świetne słuchawki, tylko wymagające odpowiedniego toru.

    2. Michal W. napisał(a):

      Panie Janku, każdy przypadek należy traktować jako indywidualny. Spróbować albo odpuścić. Każdy ma inny system, inny egzemplarz słuchawek i inne preferencje brzmieniowe. Ja pamiętam, że wyjmowanie tylnych sitek z HD600 czy HD650 psuło ich dźwięk. W HD600 bas się robił nadpobudliwy, natomiast jak to się ma do HD800, to nie wiem. Tu jest znacznie mniejsza siatka i zamknięta w niej ilość powietrza.

  16. Janek napisał(a):

    No tak, ale jeżeli proces jest odwracalny i będę mógł to zrobić samemu to warto spróbować.
    Dziś wieczorem,będę miał możliwość zweryfikować słowa Pana Piotra co do tego że, HD 800 rozwijają skrzydła z dobrym źródłem.
    Ojciec kolegi „udostępni” na 2-3 godź Audio Research cd8. Perła i HD 800 spakowane:)

    1. Piotr Ryka napisał(a):

      To super. Napisz jak to wypadło. Odnośnie siatki zewnętrznej nie mogę pomóc, bo modowane jej nie mają więc nawet nie ma jak popatrzyć co z tym można zrobić.

  17. Janek napisał(a):

    Miałem wczoraj możliwość posłuchania przez cały wieczór Audio Research cd8 + BP + HD 800.
    Jeżeli uda mi się sprzedać byłą teściową gdzieś na „tajle” i zakupię w/w odtwarzacz, zapraszam każdego kto twierdzi że nie ma różnicy miedzy źródłem za 5 a 30 tyś, by posłuchał jak bardzo się myli.
    Pierwszy raz słuchałem odtwarzacza z lampami na pokładzie, nie mówiąc już o tym, że w tej cenie widziałem takie tylko w necie.
    W związku z tym nie wiem czy to, że tak zacnie się to zgrało wynika z ceny(w tej kwocie już tak jest?) czy przez lampy?
    Miałem pojechać na dwie godziny a skończyło się tak że po trzech wróciłem do domu po swoją Yamahę i DAC i wróciłem na jeszcze trzy.
    Nie będę opisywał różnic między źródłami bo to żenujące.Wystarczy napisać że na płytach których słuchałem dziesiątki razy słyszałem dźwięki(w większości niskie tony) których tam wcześniej nie było… I nie chodzi o to że z Yamahą są one mniej wyeksponowane, tego basu tam nie ma.To tak jakby na AR cd8 ktoś „dograł” kolejne dźwięki.Może nie super potężny ale HD 800 mają świetny bas niestety nie z Yamachą.
    AR cd8 z Perłą i HD 800, to tak potężna dawka zabawy, że nie sposób było opanować mimowolnego poruszania się w takt muzyki.
    HD 800 zagrały tak, że mając AR cd8 zakończył bym poszukiwania czegoś nowego.
    Kiedyś, Pan Ryka napisał, że HD 800 zyskują z dobrym źródłem, szkoda że nie dopisał, żeby słuchać tylko wtedy kiedy ma się na nie pieniądze w kieszeni.
    W jeden wieczór dowiedziałem się jak gra porządny system głośnikowy, jak naprawdę potrafią zagrać moje słuchawki, jak marne mam źródło i jak niewiele jeszcze wiem o Audio.
    Pozdrawiam.Janek

    1. Piotr Ryka napisał(a):

      No proszę, a „naukowcy” powiadają, że wszystkie odtwarzacze grają tak samo, a te droższe to tylko złodziejstwo. I w ogóle sprzęt to w słuchaniu muzyki tylko przeszkadza, bo najlepiej się słucha na takim za parę stów. A pieniądze lepiej wydać na złoty łańcuszek albo drogi zegarek. Bo wtedy nie ma oszustwa.

  18. Janek napisał(a):

    Tak,tak…Zegarek…
    Właśnie sprawdzam na ebay-u ile dostane za swój, i liczę ile trzeba będzie dołożyć do AR CD8;)

  19. Przemek napisał(a):

    Janku
    nawet nie wiesz ile sprzwiles mi radosci swoim wpisem,naprawde Ci dziekuje!
    Kilka lat temu przekonalem sie co potrafi dobry odtwarzacz testujac : Yamaha 1000,Yamaha 2000,Audiolab 8200, Meridiana G08.2, Accuphase 510, Ayon CD5s ,Naim CDX2 +PSU ,Ancient Audio Lektor Prime oraz Ancient Audio Lektor Air.
    Roznice miedzy kazdym z nich sa ewidentne nie tylko w klasie ale tez w sposobie grania.Po miesiacach testow i podrozy wybralem ostateczni z tej listy jako zdecydowanie najlepszy i najbardziej pasujacy do mojej amplifikacji.
    Janku pisze jak milo zaskoczyl Cie bas w odtwarzaczu Twojego przyjaciela.Wiesz jak taki odtwarzacz ma tez ogromny wplyw na scene, miedzy takim Meridianem a Ancient Audio to jak by ze schowka pod schodami przejsc do filharmonii.

    Po moich doswiadczenia z tyloma odtwarzaczami z roznych polek myslalem ze bede mogl komus pomoc ,opisac jakie to sa ogromne roznice ale konczylo sie na tym co pisze Piotr ,ludzie raczej sie smieja twierdzac ,ze to oszustwo i ze szczytem moze byc Marantz za 1000 zl.

    Staje sie tez teraz bardzo popularny trend ze DAC gra duzo lepiej od wysokiej klasy odtwarzacza CD z duzo wyzszej polki cenowej.Ludzie ci chyba nie slyszeli pozadnego odtwarzacza w akcji lub sa nie szczerzy i twierdza tak aby tymi slowami chyba podrwsowac soje PC audio.

    Sluchalem najwyzszej klasy DACa ,zrodlem byl laptop i bezposrednio porownywalem to z odtwarzaczem cd.Wszystko firmy DCS ,towarzyszylo mi 2 kolegow i pracownik firmy DCS wszystcy zgodnie jednym tonem potwierdzilismy bezsprzeczna wyzszosc odtwarzacza w tym tescie, takze pozadny odtwarzacz ma naprawde jeszcze wiele do powiedzenia i musi uplynac wiele wody w Wisle zanim zwykle PC audio bedzie w stanie tak latwo go zdeklasowac.
    Sa tez takie osowby ktore twierdza ze muzyka ze smartfona gra na tym samym poziomie co wysokiej klasy odtwarzacz, te mys jednak pozostawie kolegom bez komentarza.

  20. Janek napisał(a):

    Widzę Przemku, że rozumiesz co miałem na myśli:)

    Facet który mi pozwolił wczoraj słuchać nie jest moim przyjacielem.To do wczoraj obcy mi facet, jest ojcem kolegi którego nie dawno poznałem.Fantastyczni ludzie.
    Wracając do tego co pisałeś,podczas wczorajszego wieczora poszedłem na taras zapalić, a wracając słyszałem już z daleka, że ktoś z obecnych puścił moją plytę-Jeży Satanowski muzyka do filmów Koterskiego- im bliżej byłem pokoju w którym grało tym większe robiło wrażenie, a już w pokoju zrozumiałem dlaczego ludzie tak zachwycają się tubami.Piszę o tym, ponieważ tak mogę najlepiej przedstawić różnicę między Yamahą a AR CD8, ta pierwsza to ten dźwięk jeszcze w przedpokoju.Niestety.

  21. Przemek napisał(a):

    Janku czemu niestety 🙂 ,takie doswiadczenia jak Twoje z opisu mialem kilka razy w przypadku nie tylko odtwarzaczy ale tez wzmacniaczy ,sluchawek czy glosnikow.Powodowalo to u mnie radosc ,radosc ze jeszcze tyle do odkrycia a muzyka moze brzmiec jeszcze piekniej.
    Po takich doswiadczeniach jak Twoje z wczorajszego wieczora razem z moim przyjacielem ktory tez bardzo kocha muzyke i audio spedzalismy mnustwo wieczorow czytajac i rozmawiajac oraz analizujac jak to zagralo ,czemu tak a nie inaczej i planowalismy nastepne porownania zeby zweryfikowac wnioski.
    Janku masz teraz wiele interesujacych tematow do rozmyslenia na jesienne wieczory 🙂

  22. Janek napisał(a):

    No tak, ale mój zestaw niedawno wrócił od Majkela i do wczoraj byłem nim zachwycony. A teraz?
    Trzeba zbierać od nowa:)

  23. Przemek napisał(a):

    Janku najwazniejsze jest ,ze nic nie trzeba ani nic nie musisz, jedyne co na pewno z tego wynika to ,ze teraz bedziesz bez problemu mogl odniesc do wlasnych doswiadczen to co cztasz w internecie.

  24. Maciej napisał(a):

    Stało się, tzn zaczęło. Dziś chwilę słuchałem TH900, ale tylko chwilę bo w sklepie, a do domu zabiorę je może w przyszłym tygodniu. Ale garść, choć mała, wniosków jest.
    Słuchawki są lekkie bo wzięciu w dłonie. Muszle sprawiają wrażenie bardzo cienkościnnego drewna, i w ogóle na zdjęciach wyglądają okazalej. Są dobrze wykonane ale nie tak luksusowo jak obrazowała by ich cena. Kabel jest jednak miękki, ale szkoda że nie odłączany. Są w miarę wygodne, ale bez szału.. T1 są np pewniejsze w obsłudze podczas zakładania. Ale to tylko kwestie zewnętrzne i w gruncie rzeczy mniej istotne..
    Brzmienie tych słuchawek nie jest tak ciemne jak spodziewałem się po przeczytanych recenzjach. Ale gdybym miał się skupić na 3 cechach które przykuły moją uwagę to byłyby to:
    – definicja basu, fenomenalna, zero mglistości. I bas wcale nie jest uwypuklony, na pewno dominuje mniej niż w AH-D7100.
    – przestrzeń jest bardzo dobra, wyraźnie przed nami. To spore zaskoczenie jak na konstrukcję zamkniętą.
    – wysokie tony zupełnie naturalne, według mnie jest silna przewaga nad AH-D7100.
    Chyba obecnie to mój faworyt brzmieniowy wśród wyższych modeli, które znam (T1, T5P, HE-500, HD-650, RS1, AH-D7100, LCD2…) Wokale na TH900 są takie rześkie i równocześnie pełne, ale nie rozjaśnione, są takie po prostu jakby wykonawca był przy nas.
    Jednak ich cena wyraźnie ‚japońska’ (czy zawsze ta egzotyka z kraju kwitnącej wiśni musi być tak droga?). Według mnie powinny kosztować 3500-4000pln. Nie są aż tak obłędne w graniu, nie są też aż tak obłędnie wykonane. Są bardzo dobre ale ich największa zaleta to po prosty brak wad. A to już bardzo wiele. Bo T1 choć bardzo lubiane, to dla mnie jednak zbyt uwypuklają wyższą średnicę (tę ok 8kHz), a reszta koleżeństwa po prostu nie trafia do mnie, i szkoda się rozpisywać.

    Dalsze wrażenia opiszę po kolejnych odsłuchach. Niestety moje DT150 wypadły wyraźnie słabiej w bezpośrednim porównaniu (choć uważam, że grają lepiej niż HD650 z kolei.)

    1. Maciej napisał(a):

      TH900 – podejście drugie:

      Świat bywa przekorny, i tak jest tym razem. Choć poziom ogólny tych słuchawek nadal uważam za bardzo wysoki, to jednak dwa elementy nie pozwalają mi o nich myśleć jak o ‚ właśnie tych’ dla mnie. Tymi rzeczami są: jednak lekko wycofana średnica i nieco ich słaba szczelność po założeniu na głowę. Tę średnicę wyczuwa się po dłuższym wsłuchiwaniu. Fostexów słucha się bardzo dobrze ale przy niektórych nagraniach rozczarowują dość mocno (w albumie Sary K. – ok jest bas jest fajna góra, ale jej głos nie ma tego nasycenia). Choć cała ich barwa jest gęsta to wokalom brakuje jednak pewnej głębi. Pewnego tchnienia. Nawet przy porównaniu z DT150 i HD650, niższe rejestry głosów ludzkich są jakieś niepełne*. Oczywiście tym drugim brakuje detali (choć nie jest to jakiś ogromny przeskok) to jednak głosy ludzkie brzmią w sposób bardziej naturalny. Wycofanie średnicy powoduje też lekkie oddalenie wokalistów od nas podczas odsłuchu.

      Ponieważ odsłuchu dokonywałem z osobą która zajmuje się muzyką od strony praktycznej, przeprowadziliśmy dość wnikliwą analizę. I tak okazało się że słuchawki bardzo słabo izolują od dźwięków zewnętrznych, oraz że z samego środka całkiem sporo dźwięku wydostaje się na zewnątrz. Są jednak obłędnie wygodne.. I bardzo wygodnie się je reguluje.

      * Coraz wyraźniej zauważam cena nie oznacza aż tak wielokrotnego przyrostu jakości jak by na to wskazywała jej wysokość i pierwsze wrażenia. Pomiędzy HD650 a TH900 nie ma aż takiego przeskoku. I po dłuższych odsłuchach oceniam, że Fostex powinien kosztować tyleż co T1, czy nawet brytyjski Denon AH-D71000. Fakt zamknięcia TH900 nie oznacza tego co powinien – bo grają równie głośno jak HD650/czy pół-otwarte T1. Cały ten marketing nie ma na szczęścia aż takiej mocy kreowania naszych myśli i osądów, uff. Cnotą jest zachować resztki zdrowego rozsądku. I zawsze porównywać, słuchać, porównywać i jeszcze raz słuchać. Dźwięk ma dawać radość i poczucie obcowania z muzyką tak blisko jak to jest możliwe, niestety bywa że w pogoni za techniką niektóre modele są ‚aż za dobre’ – choć tutaj podkreślę to co wcześniej pisałem że akurat TH900 są w mojej opinii na szczycie braci dynamicznych słuchawek. Przy tych szaleństwach cenowych poczciwe średnie modele zyskują jeszcze więcej sympatii wśród amatorów dobrego dźwięku dla których prestiż jest 3-cio lub 4-to planowym aspektem.

      1. Piotr Ryka napisał(a):

        Takie rzeczy zależą też od wzmacniacza, ale niekoniecznie. Sam na przykład z reguły wolę DT 990 PRO od trzy razy droższych HD 650.

        1. Maciej napisał(a):

          Cena TH900 jest na tyle wysoka że zbliża się do Stax’ów SR007 MKII, i przy założeniu że i jednym i drugim potrzeba dobrego wzmacniacza to odsłuch Staxa kusi.

          1. Piotr Ryka napisał(a):

            Staksa oczywiście posłuchać koniecznie trzeba. Bez wątpienia SR-007 ma od Fosteksów bardziej wyrafinowane brzmienie. Elektrostaty mają swoją specyfikę i czar. Bardzo żałuję, że żadnych nie mam i nie mam na co dzień możliwości obcowania z tym dźwiękiem.

  25. Maciej napisał(a):

    Dodam tylko że to nie są słuchawki przy których robi się wielkie oczy z wrażenia. Tutaj nie chodzi o fajerwerki, czarowanie. Tutaj jest barwa, namacalność i spokój.

  26. Piotr Ryka napisał(a):

    Dziękuję za bardzo ciekawy opis i celne spostrzeżenia. Słuchawki są takie drogie chyba głównie z uwagi na ten rękodzielniczy proces lakierniczy, a dźwiękowo są chyba najprzyjaźniejsze spośród tych obecnie produkowanych słuchawek dynamicznych.
    Coraz mocniej czuję, że forum dyskusyjne na hifiphilosophy staje się koniecznością.

    1. Maciej napisał(a):

      Oj tak 🙂 To naturalna droga ewolucji.

  27. Maciej napisał(a):

    Panie Piotrze, a jak można porównać TH-900 do R10? Tak skrótowo, syntetycznie.

    1. Piotr Ryka napisał(a):

      Trudne to porównanie bez bezpośredniej konfrontacji. Co można powiedzieć na pewno, to to, że R10 są szybsze, nieco jaśniejsze, ale przede wszystkim dokładniej wypowiadają dźwięki. Poza tym przestrzeń mają dużo większą, bogatszą harmonikę i dużo lepiej separują źródła. Wszystko jest na nich harmonijne i czytelne. Są też nieco cieplejsze. Grają tak, że zapiera dech. Tylko co nam po tym jak kosztują 7 tysięcy dolarów a najnowsze mają po 11 lat. I nie da się ich naprawić. Ale posłuchać warto, tylko kac potem okropny.

  28. Przemek napisał(a):

    Kac i to pewnie taki jak by zmieszc ze trzy rodzaje alkoholu 🙂

    Nie wiem czy powinienem to pisac publicznie ale co tam…..
    Pan Dubiel pracuje nad prototypem sluchawek elektrostatycznych ,nie wiem co wy na to ale ja kibicuje z calych sil !!!!
    Gdyby mu sie udalo to mielibysmy pierwsze polskie sluchawki high end (bo chyba w inne progi Pan Dubiel nie celuje ).
    Panie Boguslawie trzymamy kciuki.

    1. Maciej napisał(a):

      Trzymamy !

  29. Tadeusz napisał(a):

    Mam jedną wolna dziurkę w Eurydyce /pod Orfiego/ więc też coś bym tam chętnie podłaczył 🙂

  30. Piotr Ryka napisał(a):

    Też jestem ciekaw co z tego wyjdzie, a wiem, że ambicje są duże i celuje się w samego Orfeusza.

  31. miszka napisał(a):

    Jestem ciekaw jak wypadną w porównaniu do LCD XC.

  32. Jarek napisał(a):

    Mam pytanko – jak te fostexy mają się brzmieniowo do AT W5000 ???

    1. Piotr Ryka napisał(a):

      Chyba już o tym pisałem. Fostexy są podobne do AKG K812, tylko mają więcej pogłosu, bardziej akcentowany bas i są chłodniejsze względem AKG z kablem FAW Noir oraz trochę słabiej indywidualizują ludzkie głosy. W5000 to słuchawki prawie bez basu, z większą sceną, małymi źródłami dźwięku i wyjątkową szczegółowością. A wraz z tym o wiele trudniejsze do napędzenia.

      Znajomy zrobił u mnie niedawno porównanie z AKG i w efekcie własne Fostexy sprzedał, a AKG kupuje. Sam jednak Fostexy chciałbym mieć, bo są to obok Pandor i nieco z tyłu za Ultrasone Edition 5 najlepsze chyba obecnie produkowane słuchawki zamknięte. A ja słuchawki zamknięte lubię. Poza tym z lepszym kablem pewnie grałyby jeszcze podobniej do AKG, a może nawet lepiej?

      1. Jarek napisał(a):

        Dzięki! To jednak zostawię sobie Fostexy w kolekcji 🙂

        1. Piotr Ryka napisał(a):

          Też bym sobie zostawił. Bardzo je lubię.

  33. Petr Zeman napisał(a):

    Piotr ja mam tylko FOSTEX T50RP i to sluchawki obiektywne-fantastyczne do sluchania starej Niemeckej szkoly dyrygentskei-duzo obiektywniejsze od HiFiMAN HE-6.
    Sony MDR-1A miec 3-100 000 Hz.
    Piotr czytac tvoje recenzje to fantastyczna przygoda.

    1. Piotr Ryka napisał(a):

      Fostex T50RP to rzeczywiście wyjątkowo obiektywne słuchawki. Miałem je kiedyś pożyczone na kilka dni. Robią wrażenie. Wiele lat temu to było, a do dziś je pamiętam.

  34. AAAFNRAA napisał(a):

    Widzieliście, słyszeliście? Fostex x Massdrop TH-X00 Jeżeli będą tak grać, jak podobno grają, to przy cenie 399 $ zacznę (chyba) żałować, że kupiłem TH-900. Najwyżej kupię żonie… ma mniejsze uszy, to się idealnie wpasują. Wygląda na to, że te mniejsze wycięcie w padach, to będzie ich jedyna wada 🙂

  35. Patryk napisał(a):

    Czy sluchal pan Piotr lub ktos z was „Fostex TH-X00 Massdrop”?(Purpleheart)
    Dzieki z gory za odpowiedz.

    Patryk.

    1. PIotr Ryka napisał(a):

      Ja nie słyszałem. Słuchałem natomiast TH-610 i są fantastyczne.

      1. Patryk. napisał(a):

        To biore je!Sprzedac zawsze bedzie mozna w edycji Purpleheart.Dziekuje za odpowiedz.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

© HiFi Philosophy